صبح زود در قصر  ملکه اِلسا سخت مشغول کار بود. امروز تولّد آنا بود و این اوّلین تولّدی بود که پس از سال‌ها از دوران کودکی‌شان کنار هم‌دیگر بودند. اِلسا از چند روز قبل مشغول آماده شدن بود. او می‌خواست این  بهترین تولّدی باشد که آنا تا به حال داشته است.

 اِلسا انگشتانش را چرخاند و مجسمه‌ی یخی کوچکی روی کیکی که او برای آنا درست کرده بود ظاهر شد. این مجسمه قشنگ بود امّا به نظر نمی رسید کاملاً خوب درست شده باشد. با چرخش مچ دستش یک بار دیگر سعی کرد تا مجسمه‌ی بهتری درست کند. او با خودش گفت: «زود باش اِلسا این مجسمه برای آنا است. تو می توانی این کار را انجام بدهی.» پشت او کریستف لبخند دلگرم کننده ای زد و اِلسا به او گفت: «من فقط می خواهم مجسمه‌ای عالی بسازم.»