امام علی بن موسی؛ معروف به رضا؛ هشتمین امام شیعیان جهان است. پدر آن حضرت، امام موسی کاظم (ع) و مادرش نجمه بود. حضرت رضا (ع) در روز 11 ذیقعده‌ی سال 148 هجری، در شهر مدینه به دنیا آمد.

 علی پسری باهوش و زرنگ بود همیشه و همه‌جا همراه پدر بود. در همه‌ی کارها یار و یاور پدرش بود.گاهی که حضرت امام موسی به سفر می‌رفت؛ علی به جای پدر، کارها را سر وسامان می‌داد. حتّی به جای پدر به شاگردان او درس می‌داد.

 از وقتی امام موسی کاظم (ع) به دست مأموران خلیفه به زندان افتاد؛ حضرت رضا به جای پدر ؛ به کارهای مردم می‌رسید و آن‌ها را راهنمایی می‌کرد. این امر  تا سال‌ها ادامه داشت. وقتی امام موسی کاظم در زندان هارون به شهادت رسید، امامت و رهبری مردم به امام رضا رسید.

بعد از مرگ هارون، بین دو پسرش امین و مأمون جنگ در گرفت. عاقبت مأمون برادرش را کشت، و خودش به جای پدر به حکومت رسید. امّا مردم خلیفه و خانواده‌اش را دوست نداشتند. مأمون حیله‌ای به کار برد. او می‌دانست که مردم امام رضا را دوست دارند. چون او نواده‌ی پیامبر  و امام شیعیان بود. مأمون به دروغ امام رضا را به جانشینی خود انتخاب کرد. مأمورانش را فرستاد تا آن حضرت را از مدینه به خراسان بیاورند. امّا وقتی امام به خراسان رسید؛ مأمون از علاقه و محبّت مردم به امام رضا ترسید و در فکر  شهید کردن امام بر آمد.مجلسی ترتیب داد؛ میوه‌های آلوده به زهر را به امام تعارف کرد و امام را مجبور به خوردن آن‌ها کرد.

آن روز  29 صفر سال 203 هجری بود که امام به دست مأمون به شهادت رسید. جنازه‌ی پاک امام را در محلّی که امروز به مشهد معروف است به خاک سپردند.